Parafia Żarnowiec

Przejdź do treści
II Niedziela Adwentu - ogłoszenia duszpasterskie (9.12.2018r.)


1. Dziś Dzień Modlitw w intencjach Kościoła na Wschodzie. Zbiórka do puszek na pomoc tym Kościołom.
2. W zakrystii są do nabycia świecie Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Minimalna cena jednej świecy, to 5 zł. Zachęcam do hojnego wsparcia tej inicjatywy. Czytaj więcej...
I Niedziela Adwentu - ogłoszenia duszpasterskie (2.12.2018r.)


1. Dziś początek Adwentu. Rozpoczyna się nowy rok liturgiczny i duszpasterski, który będziemy przeżywać pod hasłem „W mocy Bożego Ducha”. We wszystkie dni Adwentu z wyjątkiem niedziel i uroczystości Msze święte o Matce Bożej, tzw. Msze roratnie o godzinie 17.00. Zachęcam do jak najliczniejszego udziału w Roratach wszystkich parafian. Dzieci uczestniczące w Mszach roratnich otrzymają plansze zatytułowane „Siewcy Słowa”, na których będą umieszczać obrazki z postaciami biblijnymi. Dzieci na Roraty przynoszą lampiony.
2. W czwartek liturgiczne wspomnienie św. Mikołaja, biskupa. Spotkanie dzieci ze św. Mikołajem w naszym kościele bezpośrednio po Roratach. Czytaj więcej...
MISERERE MEI DEUS...
 
Nie ma chyba takiego człowieka, który nie uczest­niczyłby w pogrzebie. Zwykle te chwile kojarzą się nam ze smutkiem, łzami, kondolencjami, ceremonią pogrze­bową i ostatnimi chwilami, w których nasze oczy wi­dzą ciało i trumnę zmarłego. Śmierć jest zakończeniem pewnego etapu ludzkiego życia; etapu ziemskiego, kie­dy człowiek ma możność zasługiwania przed Bogiem - Stwórcą, Dawcą życia i śmierci; zasługiwania na to, aby "oglądać Boga twarzą w twarz takim, jakim jest". Śmierć jest paschą, przejściem do życia w Królestwie Niebieskim. Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że "Chrześcijanin, który umiera w Chrystusie Jezusie, opuszcza ciało i staje w obliczu Pana" (KKK 1681). Spełniają się wówczas słowa, które wypowiadamy w Credo: "oczekuję wskrzeszenia umarłych i życia wiecz­nego w przyszłym świecie".
 Miesiąc listopad w tradycji chrześcijańskiej jest czasem szczególnej pamięci o naszych zmarłych; rów­nież o tych, o których nikt już nie pamięta. Nie jest to jednak czas żałoby. Zaduma nad grobami naszych bli­skich jest na pewno okazją do wspomnień, ale powinna to być również okazją do refleksji nad własnym życiem i jego sensem. Czytaj więcej...
 
Przykazania kościelne
Piąte przykazanie: Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

Troska, o której mowa w piątym przykazaniu kościelnym, należy do szczególnych zobowiązań moralnych, wynikających z faktu przynależności do wspólnoty wierzących od momentu chrztu świętego oraz z faktu przyjęcia sakramentu bierzmowania. Chrzest święty, przez który wierni stają się uczestnikami Mistycznego Ciała Chrystusa, Kościoła zobowiązuje do czynnego udziału w życiu społeczności kościelnej, zarówno na płaszczyźnie powszechnej jak i lokalnej. Zobowiązanie to jeszcze mocniej podkreśla sakrament bierzmowania, który umacnia więź chrześcijanian z Chrystusem i Jego Mistycznym Ciałem, wskazując jednocześnie na obowiązek dawania świadectwa wyznawanej wierze.
Oczywiście głębokim nieporozumieniem jest traktowanie tego przykazania, jako tylko i wyłącznie troskę o sprawy materialne. Czytaj więcej...
Przykazania kościelne
Czwarte przykazanie: Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych,
a w okresie Wielkiego Postu powstrzymać się od udziału w zabawach.

Tradycji biblijnej szeroko znana jest idea nawrócenia i pokuty. Obowiązek pokuty wynika z konieczności rozwoju życia wewnętrznego, opanowania popędów ludzkiej natury, wynagrodzenia za grzechy oraz potrzeby wznoszenia duszy do Boga. Powszechne przekonanie ludzi łączy pokutę z pojęciami religijnymi. W Piśmie Świętym pokuta jest wyraźnie nakazana przez Boga. Szczególnym punktem objawienia obowiązku pokuty i nawrócenia są słowa i przykład Jezusa, który rozpoczynając swą publiczną działalność od wezwania: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Jezus głosił konieczność pokuty jako warunek zbawienia. Nakazał ją także przykładem własnego życia, podejmując czterdziestodniowy post na pustyni oraz przyjmując cierpienie i śmierć na krzyżu.
Obowiązek pokuty jest osobowym wezwaniem, które Bóg kieruje do człowieka. Czytaj więcej...
Przykazania kościelne
Trzecie przykazanie: Przynajmniej raz w roku w okresie wielkanocnym przyjąć Komunię Świętą.

Jezus Chrystus ustanawiając Najświętszą Eucharystię wzywa uczniów, aby przyjmowali Jego Ciało i Krew. Wypełnienie tego zalecenia jest warunkiem osiągnięcia zbawienia. W „Mowie Eucharystycznej” Jezus uczy: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J6, 51).
Na przestrzeni wieków Kościół wzywa wszystkich wiernych, aby posłuszni woli Zbawiciela posilali się Eucharystią, jako pokarmem, który jest umocnieniem w drodze do wieczności. Obowiązek przyjmowania Komunii Świętej został określony, gdy pojawiły się oznaki osłabienia pobożności i gorliwości w przystępowaniu do Stołu Eucharystycznego. Czytaj więcej...
Przykazania kościelne
Drugie przykazanie: Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.

„Skoro chrzest jest prawdziwym włączeniem w świętość Boga poprzez wszczepienie w Chrystusa i napełnienie Duchem Świętym, to sprzeczna z tym byłaby postawa człowieka pogodzonego z własną małością, zadowalającego się minimalistyczną etyką i powierzchowną religijnością ”
Jan Paweł II, Novo millenio ineunte, 31

Pokuta i związane z nią nawrócenie i pojednanie jest istotnym elementem ekonomii zbawienia, a przez to ważnym punktem programu uświęcenia człowieka we wspólnocie Kościoła. Chrystus rozpoczynając swą działalność publiczną wzywał słuchaczy: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię ” (Mt 3, 2), a po swoim zmartwychwstaniu udzielił Apostołom wladzy odpuszczania i zatrzymywania grzechów.
Po raz pierwszy praktyką przystępowiania do sakramentu pokuty zajął się Sobór Laterański IV w 1215 roku. Ustalono wówczas, że każdy chrześcijanin po dojściu do lat rozeznania powinien przynajmniej raz w roku wyspowiadać się i przyjąć Komunię świętą w okresie wielkanocnym. Czytaj więcej...
Przykazania kościelne
Pierwsze przykazanie: W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymywać się od prac niekoniecznych.
 
Przykazania kościelne, jak przypomina Katechizm Kościoła Katolickiego, odnoszą się do życia moralnego i należą do prawa pozytywnego, ogłaszanego przez władzę pasterską w Kościele. W historii Kościoła wielokrotnie zmieniała się ich liczba i brzmienie. Było to podyktowane osłabieniem pewnych form pobożności. Stąd też przykazania kościelne eksponują te praktyki pobożności chrześcijańskiej, które w konkretnym czasie były lub są szczególnie zagrożone i zaniedbywane.
Zmian w dotychczasowym brzmieniu przykazań kościelnych dokonał Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK) z 1992 roku. Czytaj więcej...
Jak powinno przeżywać się poszczególne części Mszy świętej?

Najważniejsze miejsca
Kościół
Wchodząc do kościoła, zanurzamy palce w wodzie święconej, czynimy znak krzyża. Przypominamy sobie swój chrzest. To przez ten pierwszy sakrament weszliśmy do Kościoła. To chrzest daje nam „bilet wstępu” na Eucharystię. Uświadom sobie: nie jestem tu widzem, ale uczestnikiem; mam swoje miejsce, jestem domownikiem, synem (córką) Pana Domu. Ceniłbyś sobie zaproszenie na raut u burmistrza czy prezydenta? Tu zaprasza cię sam Bóg, Twój Ojciec! Ceń sobie to, bądź sobą, zachowaj się godnie! Nie rób łaski Panu Bogu, bo to ON daje łaskę tobie.
Ambona
Ambona jest wezwaniem do postawy słuchania Słowa Bożego.
Ołtarz
Ołtarz przypomina nam o obecności Chrystusa. Jest symbolem ofiary wewnętrznej, którą każdy z nas składa w sercu.
Miejsce Przewodniczenia
Na czele zgromadzenia stoi zmartwychwstały Chrystus, główny celebrans Eucharystii. Kapłan reprezentuje Chrystusa, działa, jak mówi teologia, w osobie Chrystusa. Sam kapłan (niezależnie od jego osobistej grzeszności czy świętości) jest znakiem obecności Chrystusa. Kapłan nie stoi „ponad” wspólnotą, ale jest „dla niej”, na wzór Chrystusa umywającego nogi. Czytaj więcej...
Wróć do spisu treści